CORONAMAATREGELEN: DRAAG EEN CHIRURGISCH MONDMASKER (geen stoffen) + NEEM GROTE BADHANDDOEK MEE

Over labeltjes, naadjes en yoga

Hoogsensitiviteit, het is toch wat. Had je mij hier vroeger over aangesproken, kinderloos en onwetend, dan had ik het waarschijnlijk weg gelachen. Iedereen is hoogsensitief op een zekere manier, toch?


Mijn oudste zoon, intussen 8 jaar, heeft het concept hoogsensitief en strong-willed leren kennen. Zo ontzettend gevoelig, maar vooral een ijzersterke wil. De dagelijkse conflicten van kriebelende etiketten, naadjes in kousen, onrust bij nieuwe fasen en ontlading eenmaal thuis zal ik jullie
besparen. Het is al pittig geweest. Maar tegelijk ook zo intens mooi. Zijn oog voor detail is aangrijpend, zijn creativiteit kent geen grenzen. Het is een ontzettend fijngevoelig en intuïtief prachtkind. De baby jaren waren intens maar draagdoeken gaven rust en geborgenheid, prikkelreductie ten top.


Mijn jongste zoon is ook hoogsensitief. Ieder graantje, korreltje of ander textuurtje heeft hij geweten. Vaste voeding was een no-go voor hem tot hij op zijn 15 maanden de Mallorcaanse Paella leerde kennen. Groenten en fruit bleken dan toch geweldig te zijn.


Als ouder ging ik op zoek naar literatuur en oplossingen, in de mate van het mogelijke. Er bestaan tal van boeken, maar welke waren van toepassing op kinderen? Ik zocht oplossingen, handvaten. Er moest toch echt wel meer over te vinden zijn? En die vond ik. Er bestaan tal van boeken die inzicht brachten in het hoogsensitieve waardoor ik het unieke kantje meer en meer leerde te appreciëren. Het is en blijft nog een uitdaging en een zoekproces, maar dat is ok! Het is geen ziekte, het is geen afwijking. Het is een ongelooflijk mooie karaktereigenschap.


Door de kenmerken van hoogsensitiviteit te leren kennen, ontdekte ik eigenschappen die me steeds opnieuw een déjà-vu verhaal gaven. Hoogsensitiviteit heeft namelijk een erfelijk kantje, waardoor
puzzelstukjes bij volwassen personen vaak laat in elkaar vallen.
Zo ook bij mij!


Zo ben ik zeer gevoelig aan de stand van de maan -het aantal onderbroken nachten als het volle maan wordt, ik durf ze niet meer te tellen- , kan ik niet tegen overmatige drukte, en zoek ik graag rust en balans op. Een verkeerde opmerking of commentaar met een andere intonatie, kan nog dagenlang in mijn mallemolen malen. Mijn gedachten draaien overuren, en zelfs ‘s nachts kan ik deze niet uitsluiten. Tot ik in contact kwam met yoga. Mijn rust en balans kwam als een warm deken over mij te liggen.


Welke literatuur adviezen kan ik aan jullie geven:

  • De Windvanger van Toni De Coninck
  • Opvoeden met zelfvertrouwen van Steven Gielis
  • Mijn kind is hooggevoelig van Ilse Van den Daele en Linda ’T Kindt
  • Hoogsensitief Opvoeden van Melissa Mertens en Ann Bogemans
  • Eerste hulp bij hoogsensitiviteit van Elke Van Hoof
  • Het hooggevoelige kind met een sterke wil van Janneke van Olphen
  • Hoogsensitief Ouderschap van Bieke Geenen

Probeer zeker eens yoga uit. Lees boeken. Geniet van de zon. Tracht jullie innerlijke zelf terug te vinden en probeer een veilige haven te zijn voor prikkelverwerkende kleintjes. Het is het zo ongelooflijk hard waard.

Liefs, Sinja

Related Posts